Hoe was het moment dat je de ADHD-diagnose kreeg voor jou? Was het een opluchting of juist een schok?
Ik vond het persoonlijk best lastig en het heeft me ook een tijdje uit het veld geslagen. Zoveel negatieve dingen over ADHD werden me verteld. Samenvattend was de strekking dat je als iemand met ADHD gewoon vooral een lastig brein hebt.
Je kan niet focussen, je bent druk, je hebt een vol hoofd, je bent chaotisch… Echt super om dat soort dingen tegen mensen met ADHD te vertellen. Vooral omdat weinig zelfvertrouwen ook bij ADHD hoort. Afwijzing van de buitenwereld is namelijk voor veel mensen met ADHD een bekend gegeven juist omdat we zo anders zijn dan de mensen met een neurotypisch brein.
Het zorgt er ook voor dat je een soort slachtoffermentaliteit krijgt. Ja, ik ben nu eenmaal chaotisch dus ik kan dan misschien ook wel minder dan anderen. Zelfs ik kreeg die gedachtes en dat terwijl ik jarenlang allerlei handige trucjes had bedacht om juist mijn draai in het leven te vinden. Ik had allerlei motivatie-hacks, plannings-hacks en veel meer bedacht om mezelf gemotiveerd te houden. Deze hacks verdwenen opeens toen ik op mijn 21e te horen kreeg dat ik ADHD had. Daarvoor was het niemand opgevallen en functioneerde ik dus prima. Mind you; ik kreeg de diagnose omdat ik een scriptie moest schrijven.
Tijdens de welbekende groepscursus met mensen die ook ADHD hadden was ik de jongste maar was ik ook degene die iedereen aan het helpen was met tips en hacks. De slachtoffer-benadering schuurde toen al.
Ik vind het zo raar dat de focus bij behandelaren ligt op tekortkomingen. Er zijn zoveel dingen die je kunt doen om jezelf gemotiveerd te houden! Wil je weten wat mijn beste tips zijn? Je leest ze in mijn nieuwe gids! Je vindt hierin 30 tips om altijd motivatie te hebben, hoe je kunt plannen als tijdsoptimist, hoe je meer zelfvertrouwen krijgt en hoe je je ADHD helemaal kunt omarmen.
